Rregullat e Kirtanit të Mirë

Hyrje

Në fund të verës së vitit 1965, A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada udhëtoi nga India dhe solli praktikën e lashtë të kirtanit në botën perëndimore. Si pionier i kësaj tradite të shenjtë, ai prezantoi këndimin e Hare Krishna maha-mantra si praktikën më efektive shpirtërore në këtë epokë. Përmes përkushtimit të tij të sinqertë dhe predikimit të palodhshëm, ai përhapi procesin e gëzueshëm dhe transformues të kirtanit në të gjithë globin. Bhaktivedanta Swami mësoi se kirtani nuk është vetëm muzikë ose një shfaqje kulturore, por një mjet i thellë për t'u lidhur me Hyjnoren, Zotin Suprem, përmes këndimit të Emrave të Tij të Shenjtë. Sot, kjo praktikë vazhdon të frymëzojë miliona njerëz në mbarë botën.

Rregullat thelbësore për zhvillimin e kirtanit në gjendjen e autorizuar që japin rezultatet më të mira janë:

1. Çfarë të këndojmë në kirtan

Këndimi kryesor në kirtan është Hare Krishna maha-mantra:

Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna Krishna, Hare Hare / Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare.

Kjo mantra është një thirrje e drejtpërdrejtë për Zotin, Krishnën, duke i kërkuar Atij të na angazhojë në shërbimin e Tij devotional. Është një lutje personale drejtuar Zotit, duke thirrur mëshirën e Tij dhe duke shprehur dëshirën tonë për t'u bërë instrumentet e Tij dhe për t'i shërbyer Atij me dashuri dhe dashuri. Ndërsa mantra dhe bhajan të tjera të autorizuara mund të përfshihen - veçanërisht ato të shkruara nga acharya të mëdhenj - fokusi kryesor i kirtanit duhet të mbetet gjithmonë në maha-mantra.

2. Mbani gjendjen e duhur të këndimit

Gjendja dhe ritmi i kirtanit duhet të ndryshojnë në varësi të rastit - disa kirtan mund të jenë të shpejtë dhe të gëzueshëm, ndërsa të tjerët mund të jenë të ngadaltë dhe meditues. Sidoqoftë, emocioni themelor duhet të jetë gjithmonë një mall i thellë për Krishnën, ashtu si një fëmijë që thërret prindërit e tij, duke dëshiruar mbrojtjen, strehën dhe dashurinë e Tij. Çdo rrokje e mantras duhet të këndohet dhe dëgjohet me vëmendje, pasi çdo tingull mbart fuqi të thellë shpirtërore. Kirtani nuk është një proces mekanik, por një mundësi për të shprehur lidhjen tonë të sinqertë me Krishnën, duke kërkuar mëshirën e Tij dhe duke u lutur për angazhim në shërbimin e Tij të dashur. Pavarësisht nëse është i shpejtë ose i ngadaltë, energjia e kirtanit duhet të pasqyrojë gjithmonë këtë sinqeritet të thellë, përulësi dhe mall për praninë e Zotit.

3. Këndimi me sinqeritet dhe unitet

Kirtani është një ofertë e përkushtimit kolektiv ndaj Krishnës. Ai duhet të kryhet me sinqeritet dhe dëshirën për të lavdëruar Zotin, jo si një shfaqje muzikore ose për njohje personale. Udhëheqësi këndon mantrën dhe grupi përgjigjet së bashku në unison, duke krijuar një atmosferë të fuqishme kolektive që rrit fuqinë shpirtërore të kirtanit. Uniteti në këndim amplifikon energjinë devotional, duke i ndihmuar të gjithë pjesëmarrësit të përqendrohen në lavdërimin e Zotit.

4. Përdorni melodi të thjeshta

Bhaktivedanta Swami theksoi rëndësinë e melodive të thjeshta që të gjithë mund t'i ndjekin lehtësisht. Kjo siguron që fokusi të mbetet në Emrin e Shenjtë, jo në kompozime muzikore komplekse ose shpërqendruese. Meloditë e thjeshta lejojnë pjesëmarrje të plotë, duke i mundësuar të gjithëve të angazhohen në këndim dhe të mbajnë një gjendje devotional. Thjeshtësia e melodive e mban thelbin e kirtanit - këndimin e Emrave të Shenjtë - në ballë.

5. Shoqërimi muzikor

Instrumente të tilla si mridanga, kartals dhe harmonium (dhe të tjera) mund të përdoren për të përmirësuar kirtanin, por roli i tyre është të mbështesin këndimin, jo ta eklipsojnë atë. Muzikantët duhet të jenë mjaft të aftë në instrumentet e tyre për të shmangur krijimin e shqetësimeve disonante që mund të shpërqendrojnë nga gjendja e kirtanit. Instrumentet duhet të shërbejnë për të ngritur këndimin dhe për të ndihmuar në ruajtjen e një atmosfere devotional. Fokusi kryesor duhet të mbetet gjithmonë në Emrin e Shenjtë, me instrumentet që luajnë një rol dytësor, mbështetës.

6. Shmangni shpërqendrimet

Kirtani duhet të jetë një rrjedhë e vazhdueshme dhe e pandërprerë e këndimit. Shmangni të folurit ose ndërprerjet e panevojshme, pasi këto mund të prishin gjendjen devotional dhe të shpërqendrojnë nga fokusi në Emrat e Shenjtë të Zotit. Kirtani është një përvojë zhytëse ku qëllimi është të ruhet lidhja (yoga e bhakti) me Zotin përmes këndimit dhe dëgjimit të pandërprerë të Emrave të Shenjtë.

Duke ndjekur këto udhëzime, kirtani bëhet një praktikë e fuqishme devotional. Është një ofertë për Krishnën që mund të pastrojë zemrën, të ngrejë vetëdijen, të zgjojë dashurinë hyjnore dhe t'i afrojë të gjithë pjesëmarrësit më pranë Tij. Futja e kirtanit nga Bhaktivedanta Swami në Perëndim ishte një akt i thellë dhembshurie, duke lejuar shpirtra të panumërt të përjetojnë gëzimin transcendental të këndimit të Emrave të Shenjtë.