Frymëzim

Bhakti Vikas Swami flet për atë se Sankirtan dhe këndimi i Emrit të Shenjtë janë thelbi i vetëdijes Krishna, duke shërbyer si mjeti më efektiv në Kali Yuga për të zgjuar dashurinë e fjetur për Krishnën. Ndërsa fillestarët mund ta shohin natyrën muzikore të Kirtanit më të arritshme sesa Japa e vetmuar, qëllimi përfundimtar—i mishëruar nga shpirtra të mëdhenj si Gjashtë Goswamit, Srila Bhaktisiddhanta Saraswati, dhe Srila Prabhupada—është të këndosh me besim të plotë, duke kuptuar se Emri nuk është i ndryshëm nga vetë Krishna. Suksesi në jetën shpirtërore dhe predikimi mbështetet tërësisht në këtë besim, i cili i lejon adhuruesit të kapërcejë anarthat e rrënjosura thellë dhe ndikimin e Maya. Përfundimisht, teksti përfundon se Maha-mantra nuk është një tingull material, por një realitet transcendental që ka më shumë vlerë se çdo gjë në botën materiale, dhe përmes dëgjimit dhe këndimit të vazhdueshëm, dikush e realizon natyrën e tij absolute shpirtërore.

Progresi i shpejtë teknologjik shpesh rrit zhurmën, ankthin dhe stresin në vend që të lirojë kohë, siç parashikohej nga Keynes, sepse ngatërron mjetet me qëllimet dhe i mungon një qëllim i qartë. Përfitimi i vërtetë vjen kur teknologjia i shërben një qëllimi më të lartë, si jeta e thjeshtë dhe mendimi i lartë për ndjekje shpirtërore, siç mësohet nga Śrīla Prabhupada.

Bhakti yoga zgjidh problemet më të thella të jetës: identifikimin e gabuar me trupin material përmes roleve të ndryshme të jetës dhe shpërqendrimin nga dëshirat dhe lidhjet materiale. Shërbimi i pastër devotional - fokus i pamotivuar dhe i pandërprerë te Krishna - rizgjon identitetin e vërtetë shpirtëror, shkatërron karman dhe shqetësimin, sjell cilësi hyjnore, lumturi të thellë dhe në fund të fundit tërheq vetë Krishnën. Edhe praktika e shkurtër e sinqertë, si këndimi ose dëgjimi i fokusuar, gradualisht pastron zemrën, zvogëlon vuajtjet dhe jep përmbushje të përjetshme. Zakonet e përditshme - këndimi Hare Krishna, ofrimi i ushqimit, shoqërimi me adhurues dhe leximi i shkrimeve të shenjta - e ankorojnë dikë në vetëdijen e Krishnës dhe shpërbëjnë çështjet ekzistenciale.

Midis viteve 2017 dhe 2022, më shumë se 300 të rinj nga 51 vende erdhën në Fermën e Bhumi-t për të jetuar thjesht dhe për të mësuar thellësisht. Ata hëngrën ushqim ushqyes vegjetarian, futën duart në tokë përmes permakulturës, mësuan kujdesin e respektueshëm për lopët dhe kuajt dhe eksploruan bhakti-yoga meditimin dhe urtësinë e përjetshme indiane në një mënyrë praktike dhe të thjeshtë. Një moment kulmor ishte një javë rinore e gjallë në mes të verës 2022, kur mbi 30 adhurues të rinj ISKCON nga gjashtë vende e mbushën fermën me energji. Ditët ishin të mbushura me zanate tradicionale, sporte, not dhe aventura në natyrë - duke përfshirë ngjitjen - plus gara me go-kart brenda dhe darka të relaksuara vegjetariane në mbrëmje, dhe shumë më tepër.

Varësia nga ekrani dhe rraskapitja shpesh fillojnë kur prindërit e zënë përdorin pajisjet si një dado, dhe antidoti praktik është rindërtimi i lidhjes së vërtetë - kohë së bashku, aktivitete të përbashkëta dhe biseda më e thellë - në mënyrë që fëmija të mos lidhet me ekranin në vend të njerëzve. Më pas, ajo lidh shmangien moderne të plakjes dhe vdekjes me një të vërtetë më të thellë: ne ndiejmë se jemi të përjetshëm, kështu që vdekshmëria ndihet e huaj, dhe shoqëria përpiqet ta fshehë atë në vend që të përballet me të. Për njohuri të vërtetë për veten, mjete si astrologjia ose psikologjia mund të ofrojnë ndihmë të kufizuar, por udhëzimi i qëndrueshëm kërkon një guru të vërtetë në një linjë autentike, të mbështetur nga praktika e përditshme dhe shoqërimi i shenjtë. Së fundi, argumenton se bamirësia dhe shërbimi ndaj komunitetit duhet të jepen me mençuri në mënyrë që t'u sjellë vërtet dobi njerëzve, ndërsa komuniteti i tempullit frymëzon sepse anëtarët e tij shërbejnë dhe këndojnë pa shpërblim egoist, duke synuar të rilidhin të gjithë me Krishna.